เมื่อกลายเป็นผู้ป่วยความจำเสื่อม …ม

ผู้ป่วยความจำเสื่อม ผู้ป่วยความจำเสื่อม ผู้ป่วยความจำเสื่อม
ทำไมต้องพิมพ์ซ้ำๆไปมา ก็เพราะว่าตอนนี้เป็นผู้ป่วยความจำเสื่อมไง 

ฟังมาตั้งนานกำลังเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ก็วันนี้
เหมือนจะบ้าบอไปทุกทีๆ แต่ก็ยังยอมทำไป …

มีคนกล่าวว่าคำว่า ความจำเสื่อมเนี่ย มีความหมายว่า การแอบลืม หรือจงใจลืม ไ่ม่ใช่จำไม่ได้นะ
แต่ความทรงจำนั้น หรือเหตุการณ์นั้น เขาไม่อยากจะจำซะมากกว่า 

ในเมื่อคนเราย่อมมีผิดพลาดกันได้ หากเค้าปรับตัวในขณะที่เราแกล้งความจำเสื่อมไป มันก็คงจะช่วยให้อะไรๆดีขึ้น

บางทีข้อเสียของเค้าที่เราไม่เคยจะรับได้กับใคร และไม่ว่ายังไงก็จะไม่รับเด็ดขาด แต่แล้วเป็นไง
ก็กลายเป็นรับได้เพราะ ความจำเสื่อมนี่แหละ เนื้อหาของเพลงเหมือนจะช่วยสนับสนุนการกระทำไงชอบกล
แต่เมื่อฟังแล้ว มันก็แบบว่า อืมมนะ มันใช่อะ

เรื่องที่มันเลวร้าย เราคงไม่อยากพูดถึงมัน การทำให้ลืมอาจจะยาก บางทีก็คงต้องใช้เพลงนี้ช่วย
เลือกที่จะลืม … เพื่อให้ความรักมันเดินต่อไป

ความหวังเล็กๆที่คาดว่าทุกอย่างจะดีขึ้น ความคาดหวังนี้คงไม่ย้อนกลับมาทำร้ายความรู้สึกของเราเองอีกนะ 
ความคาดหวังมันน่ากลัวจริงๆ มันทำร้ายคนมานักต่อนัก แต่ช้าแต่

บางทีการหลอกตัวเองเพื่อให้มีความหวัง มันก็เป็นวิธีที่ดีนะ มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้มีกำลังใจ…ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับคนด้อยโอกาสอย่างพวกเรา
พรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้สิ เราเชื่อกันอย่างนี้ไม่ใช่เหรอ (อืม เชื่อๆๆ)
บางเป้าหมายถูกกำหนดไว้ตั้งแต่วันแรกเกิด แต่บางคนเกิดมาโดยไม่มีเป้าหมาย ผมอยู่ในกลุ่มหลังนี้ แต่ผมตั้งเป้าหมายของผมเอง แม้มันจะเป็นไปได้ยาก แต่ผมก็มีความหวัง มีความฝัน…ผมแลกมันด้วยการตั้งใจเป็นคนดี ผมเตือนตัวเองอย่างนี้…ทุกเช้าวันใหม่ ของประเทศไทย”

มองในมุมของละครบ้างก็ให้แง่คิดเยอะแยะ  เอาไปปรับใช้กับชีวิตได้ทุกสถานการณ์

แค่คิด…ชีวิตก็เปลี่ยน อุอุอุ