เมื่อกลายเป็นผู้ป่วยความจำเสื่อม …ม

ผู้ป่วยความจำเสื่อม ผู้ป่วยความจำเสื่อม ผู้ป่วยความจำเสื่อม
ทำไมต้องพิมพ์ซ้ำๆไปมา ก็เพราะว่าตอนนี้เป็นผู้ป่วยความจำเสื่อมไง 

ฟังมาตั้งนานกำลังเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ก็วันนี้
เหมือนจะบ้าบอไปทุกทีๆ แต่ก็ยังยอมทำไป …

มีคนกล่าวว่าคำว่า ความจำเสื่อมเนี่ย มีความหมายว่า การแอบลืม หรือจงใจลืม ไ่ม่ใช่จำไม่ได้นะ
แต่ความทรงจำนั้น หรือเหตุการณ์นั้น เขาไม่อยากจะจำซะมากกว่า 

ในเมื่อคนเราย่อมมีผิดพลาดกันได้ หากเค้าปรับตัวในขณะที่เราแกล้งความจำเสื่อมไป มันก็คงจะช่วยให้อะไรๆดีขึ้น

บางทีข้อเสียของเค้าที่เราไม่เคยจะรับได้กับใคร และไม่ว่ายังไงก็จะไม่รับเด็ดขาด แต่แล้วเป็นไง
ก็กลายเป็นรับได้เพราะ ความจำเสื่อมนี่แหละ เนื้อหาของเพลงเหมือนจะช่วยสนับสนุนการกระทำไงชอบกล
แต่เมื่อฟังแล้ว มันก็แบบว่า อืมมนะ มันใช่อะ

เรื่องที่มันเลวร้าย เราคงไม่อยากพูดถึงมัน การทำให้ลืมอาจจะยาก บางทีก็คงต้องใช้เพลงนี้ช่วย
เลือกที่จะลืม … เพื่อให้ความรักมันเดินต่อไป

ความหวังเล็กๆที่คาดว่าทุกอย่างจะดีขึ้น ความคาดหวังนี้คงไม่ย้อนกลับมาทำร้ายความรู้สึกของเราเองอีกนะ 
ความคาดหวังมันน่ากลัวจริงๆ มันทำร้ายคนมานักต่อนัก แต่ช้าแต่

บางทีการหลอกตัวเองเพื่อให้มีความหวัง มันก็เป็นวิธีที่ดีนะ มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้มีกำลังใจ…ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับคนด้อยโอกาสอย่างพวกเรา
พรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้สิ เราเชื่อกันอย่างนี้ไม่ใช่เหรอ (อืม เชื่อๆๆ)
บางเป้าหมายถูกกำหนดไว้ตั้งแต่วันแรกเกิด แต่บางคนเกิดมาโดยไม่มีเป้าหมาย ผมอยู่ในกลุ่มหลังนี้ แต่ผมตั้งเป้าหมายของผมเอง แม้มันจะเป็นไปได้ยาก แต่ผมก็มีความหวัง มีความฝัน…ผมแลกมันด้วยการตั้งใจเป็นคนดี ผมเตือนตัวเองอย่างนี้…ทุกเช้าวันใหม่ ของประเทศไทย”

มองในมุมของละครบ้างก็ให้แง่คิดเยอะแยะ  เอาไปปรับใช้กับชีวิตได้ทุกสถานการณ์

แค่คิด…ชีวิตก็เปลี่ยน อุอุอุ

 

 

Keep money in the safe place.

Poppies are sold every year as an act of remem...

Image via Wikipedia

ทำอย่างไรเราถึงจะเก็บเงินไว้อย่างปลอดภัยแล้วก็มีมากขึ้นๆไปด้วย ในเมื่อ high risk=high return แต่ก็อยากให้มันปลอดภัยน่ะ อยากให้เป็น Low Risk = High return มันเป็นไปได้หรือเปล่า แล้วเราจะมั่นใจได้ยังไงว่ามันปลอดภัยแล้ว บางคนอาจจะเคยได้ยินมาว่า ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้วยังไง คิดแล้วก็เวียนหัว จนไม่กล้าที่จะเอาเงินไปทำอะไรดี

วันนี้ไม่มีอะไรมากแค่มีแนวคิดเรื่องการลงทุนมารวมกับบทเพลงๆหนึ่งมันวนเวียนอยู่ในหัวหลายวันแล้ว ชื่อเพลงว่า รักเราไม่เท่ากัน – Mild ฟังไปฟังมา อืมชอบนะ เพราะทุกคำชอบทุกคำจริงๆไม่ข้ามประโยคไหนไปได้เลย ถ้าเทียบกับความรักก็ช้ำสุดๆ ล่ะ

มาถึงแนวคิดที่ได้แรงบันดาลใจมาจากท่อนหนึ่งในเพลงนี้ที่โดนใจมาก บวกกับความเศร้าของคนที่สูญเสียเงินก้อนใหญ่ที่มากที่สุดในชีวิต

“ถ้าหากจะบอกรัก…ใครสักคน มันก็ไม่ได้ยากลำบากลำบนสักเท่าไร

แต่จะรักษาให้มันอยู่นาน ให้เป็นอย่างใจ โอ้วมันช่างยากช่างเย็นมากมายเหลือเกิน”

เหมือนกับการรักษาเงินของตัวเองนั่นแหละ ตอนหา มันก็ไม่ได้ยากลำบากลำบนสักเท่าไหร่ ไม่ตายก็หาใหม่ได้ แต่ว่ารักษามันเอาไว้ให้อยู่นานในพอร์ตนี่สิ ยากเย็นเหลือเกิน

Money Management มันสำคัญจริงๆ เมื่อวานไปแอบอ่านใน FB ของเพื่อนคนหนึ่งเค้าสูญเสียเงินก้อนใหญ่ภายในวันเดียวก็ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน แต่มันเศร้านะ ถ้าเกิดขึ้นกับตัวเรานี่กลุ้มใจตายเลย สิ่งที่เราเห็นเรามั่นใจว่า No risk,Low Risk หรื่อ High risk เราไม่สามารถแน่ใจได้จริงๆหรอกว่าสิ่งที่เห็นมันเป็นไปตามที่เราคาดคิดเสมอไป ตอนนี้หันมาสนใจ  Money Management จะได้ให้เงินอยู่กับเราไปนานๆดีกว่า ไม่ต้องโลภมาก เทรดตามระบบที่ตัวเองตั้งไว้ อย่านอกใจระบบดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นอะไรถ้าเกิดการนอกใจขึ้นมา มันก็ผิด ผิดมากๆ ผลที่ตามมามันก็คือความสูญเสีย ตรงนี้เป็นเพียงความคิดเล็กๆเท่านั้น ที่ยกขึ้นมาจากบทเพลงนี้ หากไปกระทบกระเทือนอะไรใครก็ขออภัยด้วย แต่นอกใจมันผิดมันไม่ดีจริงๆนะ พอดีเราซื่ออะ อย่าว่าเราเลยนะ

…มันก็แค่สิ่งสมมติ…

สิ่งรอบตัวของเราที่เกิดขึ้น บ้างก็เกิดจากการที่เราไขว่คว้ามาเอง บ้างก็เกิดจากการที่ได้มาโดยบังเอิญ ล้วนแล้วแต่เข้ามาหยอกล้อ เอาจริง แล้วก็ทำให้เราเกิดความรู้สึกต่างๆ มันคือโชคชะตาหรืออะไร มันเข้ามาสร้างภูมิคุ้มกันให้กับชีวิต เพื่อทดสอบ บางทีการที่เราหวังดีกับคนคนหนึ่ง โดยไม่ได้หวังอะไรเลย แค่ได้ให้มันก็มีความสุขแล้ว แต่มันอาจจะสร้างความคาดหวังจากตัวคนนั้นกับตัวเรา รู้สึกดีต่อกันจนเกินขอบเขตที่ควรจะเป็น จนเกิดความคาดหวังที่มันคอยทำร้ายคนมานักต่อนักแล้ว เหตุมาจากกความผิดหวังนั่นเอง  คงลืมไปว่ามันไม่มีอะไรที่แน่นอน มันเป็นสิ่งสมมติทั้งนั้น

ใน สนามแข่งขันของเกมชีวิตนั้นจะไม่มีการพักครึ่ง ไม่มีการขอเวลานอก ที่สำคัญไม่สามารถเปลี่ยนตัวผู้เล่นได้ แล้วจะเล่นท่าไหน ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้มันก็แค่สิ่งสมมติ ใช่ว่าจะทำให้มีความสุขเสมอไป แล้วก็ไม่มีอะไรทำให้เราเสียใจได้ตลอดไปเช่นกัน

อย่า มัวเสียดายในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเราให้นานนัก จงออกไปค้นหาสิ่งที่ใช่สำหรับตัวเองดีกว่า เพราะไม่มีประโยชน์อะไรกับการพรรณนาถึงความล้มเหลวอย่างไร้สติรังแต่จะทำให้ ตัวเองรู้สึกด้อยค่ายิ่งขึ้นเท่านั้น

“คนที่ไม่รู้จักเรียนรู้จากความผิดพลาด ยังห่างไกลจากหนทางสู่ความสำเร็จนัก”

ไม่จำเป็นว่าเราต้องเป็นผู้ชนะฝ่ายเดียว
แพ้เสียบ้างก็เป็นกำไรชีวิตได้เช่นกัน

การเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่แท้จริงคือการเอาชนะใจตัวเองได้ต่างหาก

ขอบคุณสิ่งสมมติทั้งหลาย และแนวคิดที่น่าเห็นด้วยจาก http://lovesave.netdesignsoft.com/index.php?mo=3&art=361630

Thailand is Thailand

"กษัตริย์จะไม่วิ่งหนี … จะไม่อ้อนวอนต่อความตายตรงหน้า
จะมีแต่พวกกบฏที่รักตัวกล้วตาย
เพราะต้องการอยู่เสวยอำนาจวาสนาที่ปล้นชิงมา
คนโลภพวกนี้จะไม่มีวันตายดี… อีกไม่นานความหายนะจะมาถึงตัว
วงศ์ตระกูลจะถูกประณาม ที่ให้กำเนิดคนชั่วช้าสามานย์ทรยศชาติบ้านเมือง
ที่บรรพบุรุษสละเลือดเนื้อสร้างไว้ สุดท้ายชีวิตพวกมันทั้งหมดจะวิบัติ
ไม่มีแม้แต่แผ่นดินกลบหน้า.
.." จาก มงกุฎแสงจันทร์

สรุปการทำให้สภาพแวดล้อมของคุณนำคุณไปสู่ความสำเร็จ

สรุปการทำให้สภาพแวดล้อมของคุณนำคุณไปสู่ความสำเร็จ


1.เป็นคนระวังในเรื่องสุขภาพแวดล้อม เช่นเดียวกับการที่อาหารสร้างร่างกาย อาหารใจสร้างจิตใจ
2.ใช้สภาพแวดล้อมของคุณทำงานให้คุณ ไม่ใช่ต่อต้านคุณ อย่าให้พลังต่อต้านที่มาจากคนที่มีความคิดลบ
อย่าให้คนที่ชอบคิดว่าทำไม่ได้มาทำให้คุณไขว้เขวและคิดอย่างพ่ายแพ้
3.อย่าให้คนคิดเล็กดึงคุณไว้ คนขี้อิจฉาต้องการเห็นคุณล้ม อย่าให้เขาสมหวัง
4.ขอคำแนะนำจากผู้ที่ประสบผลสำเร็จ อนาคตของคุณเป็นสิ่งสำคัญอย่าเสี่ยงกับที่ปรึกษาอิสระที่มีชีวิตที่ล้มเหลว
5.รับแสงแดดของจิตใจให้มาก สังคมกับคนกลุ่มใหม่ๆ ค้นหาและทำสิ่งใหม่ๆืที่น่าตื่นเต้น
6.โยนยาพิษของความคิดออกจากสภาพแวดล้อมของคุณ หลีกเลี่ยงการนินทา คุยเกี่ยวกับเรื่องงาน
แต่พูดเฉพาะในด้านที่เป็นบวก
7.เอาชั้นหนึ่งในทุกสิ่งที่คุณทำ คุณไม่มีปัญญาเอาชั้นอื่น แพงเกินไปเมื่อเทียบกับคุณภาพของมัน
การใช้ของชั้นหนึ่งแท้ที่จริงถูกกว่าการใช้ของชั้นสอง มีของน้อยแต่คุณภาพดี ดีกว่ามีของมากแต่เป็นขยะ
คนทั่วไปประเมินค่าคุณจากคุณภาพ ดังนั้นให้คุณนึกถึงและใช้แต่ของที่มีคุณภาพ มันคุ้มค่า บ่อยครั้งคุณจ่ายน้อยกว่าของชั้นสอง

บ่น

แอบว่างอีกแล้วเรา เรื่องไร้สาระเข้ามาวนเวียนในชีวิตไม่ขาดสาย
รู้สึกว่าตัวเองจะขีดให้ชีวิตดำเนินไปยากขึ้นทุกทีๆ จนบางครั้ง…
ลืมคำว่า"ปล่อยวาง" เข้าใจนะว่าทุกอย่างมีวันเปลี่ยนไป
แล้วทำไมต้องมีคำว่า เหมือนเดิมบ้าง นิรันดร์บ้าง ด้วยล่ะ
จะมีทำไมในเมื่อมันไม่มีจริง หรือว่ามันจะมีจริง
คงจะต้องค้นหาสัจธรรมของคำพวกนี้ให้เจอซะแล้ว
พระอาทิตย์ก็ยังคงขึ้นตอนเช้าของทุกวัน เหมือนเดิม ใช่มั๊ย ?
ฉันเกิดวันอาทิตย์.. ,,:p
ฉันรักพระอาทิตย์ของฉัน…XD
เวลาอาบน้ำตอนเช้ารู้สึกสดชื่นมีกำลังใจไงไม่รู้
เพราะได้เห็นแสงอาทิตย์ยามเช้าสะท้อนผ่านกระจกกระทบสายน้ำจากฝักบัว
ระยิบระยับเหมือนประกายเพชร โอ๊ววว นี่ฉันมันบ้าไปแล้วหรือนี่ หุหุ
 
 
จากที่เมื่อก่อนเปิดรับสิ่งต่างๆเข้ามาโดยไม่เฉลียวใจ
แต่บัดนี้ ต้องคิดมากขึ้น เพื่อไม่ให้ตัวเองเจ็บใจอีก…
อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน อย่าสนใจควายยยย กร๊ากกกก
การที่ถูกคนดูถูกก็ดีอย่างนึง ชอบมาก เพราะมันเป็นแรงผลักดันให้กับชีวิต
คนที่คิดดีกับเรา เค้าก็ดูถูกเราเพื่อหวังจะเห็นเราต่อสู้
คนที่คิดไม่ดีกับเรา กลัวเราได้ดิบได้ดี ก็ดูถูกเพื่อหวังจะเห็นสภาพอ่อนแอ
ไม่รู้เมื่อไหร่? คุณจะหยุด! เราได้แผ่เมตตาให้ท่านแล้ว
เอาซี่ ให้มันรู้กันไปว่าใครจะแน่กว่าใคร ช้านนนนนไม่ยอมแพ้
เฮ้อ ชีวิตยังต้องคิดอีกเยอะ ปวดหัวก็เล่น 5555+
 
ช่าง-แม่ง-มุง :: 3 พยางค์สร้างนิสัย"ปล่อยวาง"
 

I call him that “ปาป๊าา”

ว๊าวววววว
ทุกปี ป๊าจะโทรหาที่บ้านในวันพ่อของทุกปี ปีนี้ก็เช่นกัน มันเป็นอะไรที่รู้สึกดี ถึงแม้จะไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากัน

แต่คำอวยพรของป๊าที่ขอให้โชคดี มันก็รู้สึกว่าเป็นพรอันประเสริฐทีเดียว และปีนี้วรัญญา ก็ได้อวยพรให้ป๊ามีความสุข

อายุยืน สุขภาพแข็งแรง ด้วย อุแม่จ้าว แอบได้ยินเสียงสั่นๆที่ปนความดีใจของป๊าด้วย

วรัญญา ก็แอบน้ำตาคลออออจากความอิ่มใจครั้งนี้ด้วย

ทุกครั้งที่ป๊าโทรมาก็จะสามารถรู้ถึงน้ำเสียงของคนรู้สึกผิด ที่จริงไม่มีใครโกรธป๊าหรอก

ป๊าบอกทุกปีว่าจะมาหา ก็รอวันนั้นอยู่ -*-

ป๊าบอกธุรกิจของป๊าใกล้จะประสบความสำเร็จแล้ว ป๊าจะกลับมา ใกล้แล้วๆ    เอ๊ ป๊าทำอะไรน๊อ

แต่มันก็ไม่สำคัญเท่า   ป๊านึกถึงพวกเราเสมอ ยังพยายามติดต่อตลอด
แม้จะไม่ได้เจอหน้ากันมา 10 ปีแล้วก็ตาม ซาบบบบบซึ้งงงงง

จะได้ไม่ลืมกัน ของ พี่เบิร์ด ซักหน่อยมั๊ย

และต้องขอบคุณที่มีวันนี้ วันเฉลิมพระชนมพรรษา 5 ธันวา วันพ่อแห่งชาติ
วันที่ทำให้รู้สึกปลาบปลื้มอย่างล้นหลามอีก 1 วัน
วันที่ช่วยเป็นแรงใจให้ลูกเป็นคนดีต่อไป
วันที่ทำให้ได้เห็นแสงแรกยามเช้า ได้หลุดจากความมืดมิดยามค่ำคืน

สุดท้ายท้ายไม่สุด ขอภาวนาให้ชาติร่มเย็น เจริญๆยิ่งๆขึ้นไป
เป็นโชคดีของคนไทยที่มีพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเสียสละเพื่อประชาชนของพระองค์อย่างแท้จริง
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน